Ελληνική Μυθολογία: Ένας Διαχρονικός Κώδικας Σκέψης.
Η πέμπτη εκπομπή ολοκληρώνει τον κύκλο με τον Οδυσσέα και την Οδύσσεια, το μεγάλο έπος της επιστροφής.
Και εδώ χρειάζεται ακρίβεια: η Οδύσσεια δεν είναι απλή σειρά περιπετειών, αλλά ποιητική σύνθεση γύρω από τον νόστο, τη μνήμη, την αναγνώριση, την επιβίωση και την αποκατάσταση της τάξης στον οίκο.
Η αφήγηση μπορεί να κινηθεί μέσα από τους μεγάλους σταθμούς του ταξιδιού: Κύκλωπας, Αίολος, Λαιστρυγόνες, Κίρκη, Κάτω Κόσμος, Σειρήνες, Σκύλλα και Χάρυβδη, Καλυψώ, Ναυσικά, Φαίακες, Ιθάκη.
Κάθε επεισόδιο φωτίζει μια διαφορετική δοκιμασία: τη βία, την αλαζονεία, τον πειρασμό, τη λήθη, τη μοναξιά, την επιθυμία της αθανασίας, την ανάγκη αναγνώρισης.
Ο Οδυσσέας επιβιώνει επειδή σκέφτεται, προσαρμόζεται, αντέχει και θυμάται.
Η Ιθάκη λειτουργεί ως τόπος, αλλά και ως σύμβολο ταυτότητας. Η Πηνελόπη και ο Τηλέμαχος δίνουν στην επιστροφή οικογενειακή, κοινωνική και ηθική διάσταση.
Έτσι ο κύκλος κλείνει με έναν από τους πιο διαχρονικούς μύθους της ανθρωπότητας: την ανάγκη του ανθρώπου να επιστρέψει σε αυτό που τον συγκροτεί.
Κεντρικός άξονας:
Ο νόστος ως πορεία μνήμης, επιβίωσης, αναγνώρισης και επιστροφής στην ταυτότητα.
Μύθοι και πρόσωπα: Οδυσσέας, Πηνελόπη, Τηλέμαχος, Αθηνά, Πολύφημος, Κίρκη, Σειρήνες, Καλυψώ, Ναυσικά, Φαίακες.
Ιδέες που αναδεικνύονται: νόστος, μνήμη, ταυτότητα, ευφυΐα, πειρασμός, πίστη, πατρίδα, οίκος, αυτογνωσία.
Προσκεκλημένη Καθηγήτρια: Άννα Λάμαρη, ΑΠΘ